Obraz Ustanowienie Kościoła

Obraz został namalowany w 1688 r. najprawdopodobniej jako obraz w ołtarzu głównym. Następnie był przemalowany w 1788 r. przez Kazimierza Łukaszewicza, i ponownie w 1904 r.
Malowidło przedstawia stojącego po lewej Chrystusa z dłonią wzniesioną, za nim stado owiec symbolizujące wiernych. Przed Chrystusem klęczy św. Piotr trzymający duży klucz, za nim stoją św. Jan Ewangelista i kolejny apostoł. Klucz jest symbolem przekazanej przez Chrystusa władzy, ale też symbolizuje kapłaństwo, a także jest kluczem do Kościoła tryumfującego, otwierającym drogę do zbawienia wiernym. Klucze to też insygnia władzy papieskiej i papieża, będącego następcą św. Piotra. Stąd też wizerunek bazyliki św. Piotra w Rzymie ukazanej w tle malowidła.
Treści takie, podkreślające kościół rzymskokatolicki jako ten uprawniony do miana uniwersalnego Kościoła Chrystusowego, miały szczególne znaczenie propagandowe w czasach powstania obrazu w obliczu, gdy w sąsiednim Toruniu (Podgórz był wówczas odrębnym miastem) królował protestantyzm (zwłaszcza luteranizm i kalwinizm), podważający i kwestionujący ideę prymatu papieskiego.