Skarby kultury
Gotyk ponad głową
Dotknij historii
Gotyk monumentalny
Nowoczesna architektura
Spichrze

Grębocin

Grębocin należy do najstarszych osad Ziemi Chełmińskiej. Po raz pierwszy wzmiankowany w tzw. dokumencie łowickim w 1222 r. Grębocin jest jedynym z grodów darowanym w 1222 r. przez Konrada Mazowieckiego pruskiemu biskupowi misyjnemu Chrystianowi.Od XIII w., w czasach Zakonu Krzyżackiego Grębocin był wsią czynszową na prawie chełmińskim, należącą do komturstwa toruńskiego. W latach 1437/38 wieś Grębocin miała 56 łanów czynszowych.
W 1457 r. król Kazimierz Jagiellończyk nadaje folwark Grębocin i wieś pańszczyźnianą miastu Toruniowi, w którego posiadaniu znajduje się do 1820 r. Folwark grębociński był samodzielnym majątkiem należącym do dóbr miejskich Torunia, przy którym istniała mała wieś. Folwark do 1738 r. był administrowany przez ustanowionych urzędników bądź oddany w dzierżawę, później wyłącznie dzierżawiony.
W latach 1772 - 93 Grębocin został włączony do zaboru rosyjskiego. 
W latach 1793 - 1807 Grębocin włączony został do zaboru pruskiego, a w latach 1807 - 1813 zgodnie z konwencją elbląską do Księstwa Warszawskiego. 
W roku 1813 został zdobyty przez wojska francuskie. 
Po 15.05.1815 r. Grębocin zostaje ponownie włączony do zaboru pruskiego, w którym pozostaje do 1919 r., wchodząc w skład utworzonego w 1818 r. powiatu toruńskiego. W roku 1871 oddano do użytku linię kolejową Toruń - Jabłonowo przez Papowo Toruńskie.
W 1902 r. otwarto linię kolei wąskotorowej Toruń Mokre - Grębocin - Lubicz.
Zarówno przeobrażenia, które dokonały się w połowie XIX w. w związku z uwłaszczeniem włościan, jak i budowa linii kolejowej z Torunia do Jabłonowa przez Papowo Toruńskie w 1871 r. oraz kolei wąskotorowej Toruń Mokre - Grębocin - Lubicz w 1902 r., dzięki którym wieś uzyskała połączenie kolejowe z Toruniem, przyczyniły się do rozwoju przestrzennego tej miejscowości.
Zabudowa pojawiła się przy drodze wiodącej do dworca w Papowie Toruńskim, przy drodze do Kowalewa i drodze do Lubicza.
Zabudowa o wartości kulturowej pochodzi w większości z końca XIX w. i początku XX w. Zarówno domy mieszkalne jak i budynki gospodarcze są murowane, z cegły, nie tynkowane, ze stromym dachem krytym dachówką. Najstarszym obiektem jest kościół pw. Św. Barbary, wzniesiony około 1300 roku w obrębie wsi Stary Grębocin. Z 1754 r. pochodzi dwór znajdujący się na terenie dawnego folwarku, przy którym relikty okazałego niegdyś parku, z aleją na osi głównego wejścia oraz nieliczne budynki mieszkalne i gospodarcze, w miejscu dawnej wsi pańszczyźnianej, pochodzącej z końca XIX w. i początku XX wieku.
W 1905 Grębocin liczył: 188 budynków mieszkalnych, 1663 mieszkańców (578 katolików, 1083 ewangelików), w skład tak licznej gminy wiejskiej wchodziły: wieś Grębocin, stacja kolejowa Grębocin, stacja Papowo Toruńskie, osady: Przydatki (n. niem. Friedrichshal), Przyłubie (n. niem. Wiesenthal), Wałdowo (n. niem. Waldau). 
Od stycznia 1920 r. do września 1939 r. Grębocin należy do powiatu toruńskiego woj. pomorskiego.
W latach 1939 - 1945 włączony został do Rzeszy Niemieckiej, w ramach Okręgu Gdańsk - Prusy Zachodnie.
Po wyzwoleniu do 27 czerwca 1950 r. nadal w województwie pomorskim, powiecie toruńskim. Od 28 czerwca 1950 r. do 30 czerwca 1975 r. w województwie bydgoskim, powiecie toruńskim, a od 1 lipca 1975 r. do 1998 r. znajdował się w gminie Lubicz województwa toruń

   
Kontakt
 
tel. 56 621 02 32
biuro@toruntour.pl
   
Właścicielem i operatorem Toruńskiego Portalu Turystycznego funkcjonującego pod domeną toruntour.pl jest Toruński Serwis Turystyczny, Toruń, ul. Bankowa 14/16/16 (mapa), tel. 66 00 61 352, NIP: 8791221083.
Materiały zawarte w Toruńskim Portalu Turystycznym www.toruntour.pl należą do właściciela serwisu i są objęte prawami autorskimi. Wszelkie wykorzystywanie w całości lub we fragmentach zawartych informacji bez zgody Wydawcy Serwisu jest zabronione.
 
Osoby i instytucje chętne do współpracy prosimy o kontakt.